|
در محضر دوستانِ با عشق و صفا هنگام طلوع ماه در راهِ منا سرشار زشادی و شعف در آن شب خواندیم همه سرود یک رنگی را لا حول ولا قوه الا باالله *** *** *** *** *** هنگام غروب شمس در شهر خدا نشناخته بودیم همه سر از پا فریاد زدیم با تمامی وجود لا حول ولا قوه الا باالله *** *** *** *** *** آهسته نهادیم قدم در آن راه راهی که بود معبر مردان خدا با ذکر سلام و ذکر اسماء الله لا حول ولا قوه الا باالله *** *** *** *** *** در قله کوهی که بود غار حرا از فرش زمین ، تا به عرش اعلا با سجده شکر زمزمه می کردیم لا حول و لا قوه الا باالله *** *** *** *** *** در صومعه و دیر ، به هر معبر و راه در مسجد و میخانه ، کنشت و خانقاه هر لحظه رسد به گوش من این نجوا لا حول ولا قوه الا با الله
((دکتر حیدریان ))
+ نوشته شده در شنبه چهارم آبان ۱۳۹۸ساعت 10:22 توسط امید
|
|
|
